Hej. Potrzebuję namiaru na weterynarza od gadów, chodzi o gekona lamparciego. Proszę o namiar kogoś z Olsztyna. Dziękuję i pozdrawiam. bo dopiero zaczęłam pracę, wypłata dopiero za miesiąc, rodzice nie są w stanie finansowo mnie w tym wesprzeć, chcę z nim jechać do weterynarza ale tutaj ważne pytanie do was: czy jeżeli założę zbiórkę będziecie chcieli mi pomóc? nie ważne ile, ważna jakakolwiek pomoc+. 24 Nov 2021 Spotterka: Potrzebuję pilnie weterynarza do chorego kota. Czy ktoś przyjmie mnie w niedzielę? Dzwoniłam do kilku i żaden nie odebrał Suka 16 miesięcy już można "Pan" doktor zaczął opowiadać, że tak i owszem może zrobić badania ale od 18-tego miesiąca są honorowane. Prawda jest taka że od 12-14 tego. Naciągną mnie na 220 PLN za macanie suki, nie mówiąc o straconym czasie. Wystawił świstek który honoruje WC w razie braku papieru toaletowego. Odradzam. nie szczędzić. nie szkodzi! nie sądzę. nie służyć komuś. nie tak. nie tak szybko! nie taki diabeł straszny, jak go malują. Dalsze tłumaczenia oferuje słownik polski-angielsko. Tłumaczenie słowa 'nie stać mnie na to' i wiele innych tłumaczeń na angielski - darmowy słownik polsko-angielski. Nie stać mnie na obie posiadłości. I can't afford both places. Nie stać mnie na steka na lunch. I can't afford steak for lunch. Tłumaczenia w kontekście hasła "Nie stać mnie na" z polskiego na angielski od Reverso Context: Nie stać mnie na kredyt i kryminalną przeszłość. hRk9. Jak pracowałem, tak pracuję. Jednak giełdowi jokerzy i wytrzeszczający oczy dziennikarze sugerują, że oto moja (załóżmy że giełdowa) firma jest dziś warta 0,00 zł. A jeszcze wczoraj "zwyżkowała". A co mnie to obchodzi... Kryzys na giełdzie? Tak się to nie raz kończyło... Nie ma kryzysu gospodarczego. Jest raczej kryzys instytucji finansowych. Tych przerażających molochów, które już dość dawno przestały służyć ludziom, a których rola na rynku jest zbyt poważna. O wiele za duża. Kryzys instytucji finansowych, w tym państw, to także efekt kryzysu ... pracy. Nic nie jest tak zajadle niszczone, "oskubywane" i zniewalane jak wolność gospodarcza, czyli wolność pracy. Ludzie w biznesie nie dostaną emerytury po 15 latach, nie wezmą długiego urlopu, ani nie mają szans na lukratywne posadki w miejskich spółkach samorządowych... Politycy, bankowcy, urzędnicy, farmaceuci - to bardzo proste. Nie stać mnie na was... Zyta Gilowska stwierdziła, że nie wiadomo, co się stało z połową gigantycznej sumy przeznaczonej przez amerykański rząd na ratowanie banków. Ona jest fachowcem od finansów, ja tylko troszkę pomagam malutkim, ale najzdrowszym firmom. Premier Irlandii w listopadzie ub r. z zaskoczeniem stwierdził, że w systemie bankowym "brakuje" 13 mld euro. To proste, właściciel pieniędzy przelał je, dokąd chciał i tyle. A wykształceni, ładnie wyglądający politycy udają, że nie wiedzą, co się dzieje. To śmieszne. Spacer ulicami wielu miast ukazuje, kto tu kogo trzyma w ręku. Banki, banki, banki... plus apteki, apteki, apteki. Co brać najpierw - kredyt na leki, czy leczyć się na kredyt? Można wzruszyć ramionami, popukać się w czoło, jednak ja naiwnie wierzę w sens pracy. Pracy, która nie jest niszczona przez składki i podatki, urzędników i skierowane przeciwko ludziom pracy instytucje. Obecnie ideałem obywatela staje się urzędnik, bezrobotny i bezdomny. Ludzie totalnie uzależnieni od państwa, zniewoleni w każdej niemal decyzji tyczącej swego losu. Można to zmienić, ale trzeba chcieć. Proponuję nadal naiwnie, bo przecież i tak nikt dotąd nie doczytał... żeby: 1. Wprowadzić jeden prosty, obrotowy (do 5 proc.) podatek "przychodowy". I zlikwidować całe ustawy o pit i cit. 5 % od obrotu da naprawdę efekt. Żadnych strat itp. ale i wszechwładzy biurokratów nad firmą. Kto ukryje obrót, temu podatek wyniesie 95 %. Dokumenty podatkowe będzie można spalić w ciągu 2 lat. 2. Wprowadzić dobrowolność składki ZUS. Głównie emerytalnej. Propozycja dla młodych ludzi, z zastrzeżeniem, że zrzekają się polskiej emerytury w przyszłości. Dotyczy to zarówno firm jak i pracowników. ZUS potrzebuje środków, jednak ludzie bardziej potrzebują pracy. Jakakolwiek aktywność zawodowa emerytów wojskowych i policyjnych będzie skutkować zawieszeniem świadczenia. Były policjant na taxi? Bardzo proszę, jesteś wolny od ZUS, ale nie dostaniesz także na ten czas swojej emerytury. 4. Państwo minimum: wojsko, policja, edukacja i opieka społeczna, oraz, do czasu zrównoważenia bilansu w ZUS, dotacje do tej instytucji oraz spłata kredytów i odsetek państwowych. Likwidacja większości administracji. Pozostawienie minimum instytucji. Nie stać nas na dotacje w tym zakresie. Są ważniejsze sprawy. 5. Płaca minimalna 2000 netto. Wolna od jakichkolwiek podatków. Wyłącznie składka zdrowotna i chorobowa. Pozostawienie kwestii składek rentowych i emerytalnych w gestii osoby pobierającej pensję. To powinno dać ruch w handlu i gospodarce. 7. Docelowo konstytucyjny zakaz zadłużania państwa, funkcje publiczne pełnione społecznie, ewentualnie w kwocie pensji minimalnej, ścisła reglamentacja tworzenia nowych stanowisk. To na dobry początek, wracam do pracy. Być może jutro moja firma będzie coś warta, bo ponoć dziś to ZERO. Nie udaję Greka, bo nim nie jestem, ale nie dam sobie wcisnąć kitu, że oto zwykli ludzie, takie głupki jak ja, są winni kryzysu. I jeszcze jedno: skrucha, pokuta i nawrócenie. Od dużego do małego... Proszę o pomoc, mój pies jest chory, nie mam pieniędzy na badania i zabieg. Nie wiem nawet co jej jest, po cieczce zaczeła krwawić z narządów rodnych, przestała jeść, zrobiła się słaba i zaczęła mieć problem z poruszaniem się, zawiozłam ją do weterynarza, dostała jekieś zastrzyki (antybiotyk) i weterynarz kazał mi ją obserwować i jak by było bez zmian przyjechać jutro. Na drugi dzień było bez zmian więc znów pojechałam do weterynarza. Weterynarz kazał zostawić ją pod kroplówką na parę godzin. Jak wróciłam powiedział mi ze stan Sary się nie poprawił i trzeba jej zrobić biochemie żeby sprawdzić w jakim stanie są narzady. Do tego trzeba ją "otworzyć" bo nie wiadomo co jej jest, do tego sterylizacja. W dodatku to już ponad 10 letni pies (dokładnie nie wiem ile ma lat bo znalazłam ją w lesie 10 lat temu) i weterynarz powiedział że zabieg pod narkozą wiąże się z większym ryzykiem u starszych suk. Wszystko to ma kosztować ok 300 zł. Niby to nie jest wiele, ale dla mnie bardzo dużo. Nie wiem co robić, nie mam tylu pieniędzy, nie mogę patrzyć jak się męczy, nie chciałabym jej usypiać. Pomóżcie. Leczenie ciężko chorego czy rannego kota może pochłonąć mnóstwo pieniędzy. Niejeden właściciel przeznaczył na ratowanie pupila kwotę, która pozwoliłaby na zakup niezłego samochodu. Miłość nie ma oczywiście ceny, ale przecież nie każdego stać na to, aby opłacić długotrwałe leczenie mruczka w dobrej klinice weterynaryjnej. Co można zrobić w takiej sytuacji? Oto kilka polecanych rozwiązań. Pomoc studentów To bardzo dobry pomysł! Jeśli w Twoim mieście lub w bliskiej odległości działa uczelnia kształcąca przyszłych weterynarzy, to naprawdę warto się tam przejść i podpytać młodych ludzi, czy w ramach wolontariatu nie zgodziliby się na poprowadzenie leczenia chorego kota. Dla nich może to być doskonała forma praktyk. Możesz również zdecydować się na bardziej oficjalny tryb i zapytać władze wydziału weterynarii, czy nie zorganizowałyby pomocy studenckiej dla chorego mruczka. Lokalne organizacje pomocowe Na pewno gdzieś w okolicy działa jakaś organizacja niosąca pomoc zwierzętom. To nic, że zajmują się one głównie zwierzakami bezdomnymi. Jeśli właściwie przedstawisz problem i zyskasz wiarygodność, masz duże szanse na to, że społecznicy sfinansują leczenie kota lub zorganizują dla niego bezpłatną pomoc weterynaryjną. Rada Organizacji pomocowych szukaj nie tylko lokalnie, ale też w Internecie. Zrzutka internetowa Skoro można zbierać pieniądze na ratowanie ludzi, to dlaczego nie spróbować tego samego ze zwierzętami? Jest co najmniej kilka portali, na których każdy może uruchomić własną zbiórkę na jakiś szczytny cel – w tym przypadku na ratowanie kota. Przykładem jest chociażby Opisz dokładnie problem, zadbaj o uwiarygodnienie ogłoszenia (prawdziwe zdjęcia kota, Twoje dane osobowe), a reszta zadzieje się sama. To naprawdę działa! Barter ze schroniskiem Miejscowe schronisko dla zwierząt na pewno ma własnego weterynarza lub współpracuje z lokalną lecznicą weterynaryjną. Warto zwrócić się do niego po pomoc, oferując coś w zamian. Wymiana barterowa może polegać chociażby na „odpracowaniu” leczenia jako wolontariusz czy podarowaniu schronisku karmy zebranej wśród sąsiadów. Wystarczy chcieć i trochę się zaangażować. Zgłoś swój pomysł na artykuł data publikacji: 11:30, data aktualizacji: 14:41 ten tekst przeczytasz w 7 minut Przez laty dziesiątkowały ich choroby zakaźne, a ich praca bywała śmiertelnie niebezpieczna. Dziś standardy BHP oceniają ryzyko zawodowe weterynarzy jako średnie. Jeśli ktoś oczywiście akceptuje kolekcję blizn otrzymanych w spadku po niezadowolonych pacjentach... VGstockstudio / Onet. Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Choroba zawodowa Wszystkie zwierzęta duże i małe Atak z powietrza W 1887 roku lekarz wojskowy David Bruce postanowił przyjrzeć się bliżej chorobie, która dziesiątkowała brytyjskich żołnierzy. Odkrył, że jej przyczyną była bakteria, nazwana od jego nazwiska brucellą, przenoszona przez maltańskie kozy, których mleko pili żołnierze. Szybko okazało się, że bruceloza nęka także krowy, konie, osły, świnie i inne gatunki zwierząt, a do tego łatwo przenosi się na ludzi. W Polsce jej prawdziwa epidemia wybuchła po II wojnie światowej – szacowano, że w 1948 roku zakażone było 23 proc. bydła w państwowych gospodarstwach rolnych. A od bydła zakażali się ludzie, zwłaszcza ci przy nim pracujący, w tym weterynarze. Choroba zawodowa – Bruceloza była kiedyś chorobą zawodową weterynarzy. Brucelle powodują poronienia u bydła, a wtedy wzywa się weterynarza, żeby odkleił zatrzymane łożysko. Kiedyś nie używaliśmy rękawiczek, więc wystarczyło, że weterynarz miał uszkodzoną skórę na dłoniach, o co w naszym zawodzie nietrudno, i zakażał się poprzez kontakt z wodami płodowymi, płodem albo łożyskiem – Aleksander jest lekarzem weterynarii z 20-letnią praktyką, przyjmuje w jednej z podwarszawskich miejscowości. O brucelozie na szczęście, tak jak większość dzisiejszych weterynarzy, tylko słyszał. – Dawniej prawie 100 procent weterynarzy było chorych, a to choroba bardzo ciężka i przewlekła, powodująca zapalenia jąder, wsierdzia, opon mózgowych i mózgu. Istniał nawet rodzaj przytułku, domu spokojnej starości dla najciężej chorych weterynarzy, bo wskutek ciężkiej i przewlekłej infekcji część zostawała inwalidami. Polscy weterynarze i hodowcy przez wiele lat walczyli z brucelozą eliminując chore zwierzęta i dopuszczając do rozmnażania tylko zdrowych osobników. Dziś według Państwowej Inspekcji Sanitarnej w Polsce notuje się kilka zakażeń brucelozą wśród ludzi rocznie i są to przypadki "zaimportowane", najczęściej z krajów basenu Morza Śródziemnego. Chorują turyści po zjedzeniu przetworów z surowego lub niedogotowanego mleka kóz i owiec, które w tamtych rejonach nadal bywają nosicielami brucelozy. – W tej chwili de facto brucelozy u nas nie ma, co nie znaczy, że nie może wrócić. Jeżeli chodzi o choroby odzwierzęce, to groźna dla nas, lekarzy, może być jeszcze wścieklizna, ale ostatni zarejestrowany przypadek wścieklizny u człowieka w Polsce zdarzył się w 2002 roku. Co więc dziś jest zagrożeniem dla lekarza weterynarii? Niezadowolenie jego pacjentów. Wszystkie zwierzęta duże i małe – Gryzie nas wszystko, większe zwierzaki kopią i bodą. Każdy weterynarz, w tym ja sam, ma pełno blizn na ciele. Już na egzaminie z chirurgii koń nadepnął mi na stopę w lakierku, na betonie, miło nie było... Najbardziej spektakularnie oberwałem też na studiach, od mastino napoletano, to rasa psów, których Rzymianie używali do pilnowania niewolników. Przenosiłem go z klatki do klatki i ugryzł mnie w połowie ręki, między łokciem a nadgarstkiem. Trafił tuż koło nerwu promieniowego, który odpowiada za prostowanie palców. Pojawił się ropień, nerw uległ zakwaszeniu i na jakiś czas przestał działać. Przez dwa tygodnie miałem rękę sparaliżowaną, biegi w maluchu zmieniałem nadgarstkiem. Weterynarz musi mieć refleks, trochę siły i dobrą kondycję. Bo inaczej częściej niż pacjentów będzie zszywał i opatrywał siebie. – Każdy z nas w każdej chwili może być niebezpiecznie ugryziony. Koleżanka behawiorystka, taki psi psycholog, chciała poprawić rottweilerowi źle założony kaganiec i straciła palec. Mnie raz pies załatwił trzy palce na raz – jedno ugryzienie, poniżej sekundy. Gabinet zachlapałem krwią w kilkanaście sekund. No i co, musiałem sobie nakleić plaster i skończyć robić psu zastrzyki. Po pracy założyłem rękawiczkę chirurgiczną, żeby sobie krwią nie zachlapać motocyklowej i jakoś dojechałem do domu. Żona w krzyk "Rozpieprzyłeś się na motorze!". A ja na to, że właśnie nie, w pracy byłem! Aleksander twierdzi, że weterynarz musi mieć poczucie humoru, to najlepsza szczepionka na stres. Bo gdy się jest rannym w pracy, za chwilę oberwie się drugi raz – mniej się uważa, wolniej reaguje. A zejść z dyżuru nie można. Za to nudy w tym zawodzie nie ma, każdy dzień jest przygodą. – Nigdy nie wiadomo, na co się trafi. Koledze policja raz przywiozła pająka, na oko ptasznika – wylazł z samochodu w warsztacie, mechanicy złapali go w słoik i zadzwonili po policjantów, a ci przyjechali do weterynarza, żeby stwierdził, czy toto jest jadowite. Mnie o pomoc poprosił facet, kiedy byłem na SGGW na kursie doszkalającym. "Tylko zastrzyk zrobić", no to się zgodziłem. Zaprowadził mnie do herpetarium, gdzie było kilkadziesiąt węży, a pacjentem był pyton siatkowaty, na oko 40 kilo, grubości mojego uda. Poczułem, jak się ściany na mnie nasuwają, bo ja się panicznie, ale naprawdę panicznie boję węży, nigdy z nimi nie pracuję. No ale zrobiłem ten zastrzyk i spieprzałem stamtąd tak, że jak mnie koledzy na dole w barku zobaczyli, to pytali co się stało, że taki blady jestem. Najtrudniejsze przy zabiegach są zwierzęta dzikie, bo są nieprzewidywalne. I wtedy komedia może się zamienić w tragedię. Jak piętnaście lat temu, podczas obławy na tygrysa bengalskiego, który uciekł z cyrku na warszawskim Tarchominie. Zginął wtedy weterynarz Ryszard Karczewski, jedyny w stolicy specjalista od łapania dzikich zwierząt. – Rysiek został omyłkowo zastrzelony przez spanikowanego policjanta, miał 43 lata, zostawił dwie córki. Bardzo chciał tego tygrysa uratować i dołożył do tego własne życie. To też jest niebezpieczeństwo naszego zawodu. Atak z powietrza Na co dzień od tygrysa niebezpieczniejsze jest to, czego nie widać. Narcotan i halotan to wziewne środki znieczulające, stosowane podczas zabiegów chirurgicznych. Zaintubowane zwierzę oddycha w systemie półzamkniętym i otrzymuje je wprost do tchawicy, ale gaz nie jest przez nie metabolizowany i znajduje się w wydychanym przez uśpionych pacjentów powietrzu. – W teorii na sali chirurgicznej powinny być pochłaniacze, które odzyskują gaz z powietrza, albo urządzenie wypuszczające go rurami na zewnątrz budynku. Tyle, że często weterynarze tego nie mają, bo to są drogie rzeczy. A taki uciekający z aparatu gaz jest groźny zwłaszcza dla naszych koleżanek w ciąży, na przykład halotan obniża napięcie mięśni ciężarnej macicy i zwiększa ryzyko krwotoku poporodowego. One zresztą w ogóle mają więcej problemów, bo mogą też zarazić się od kotów toksoplazmozą. Większość weterynarzy miała z nią kontakt, i o ile nie złapiemy HIV, to ta choroba nie jest dla nas zagrożeniem. Ale zakażenie u ciężarnej, albo starającej się o dziecko kobiety, może prowadzić do uszkodzenia płodu albo poronienia. Dlatego duża część spodziewających się dziecka koleżanek na jakiś czas przerywa pracę. Na toksyczne działanie leków narażeni są zwłaszcza lekarze weterynarii pracujący z chemią nowotworową. To bardzo silne i toksyczne leki. – Ja się do tego nie dotykam, ale mój kolega ma specjalny zestaw do mieszania tych leków, bo nawet przy ich przelewaniu trzeba bardzo uważać. Miesza i rozcieńcza chemię nowotworową pod specjalnym wyciągiem, żeby zminimalizować ryzyko kontaktu ze skórą czy wdychania tych preparatów. Wszyscy lekarze używający tego typu leków powinni mieć takie zestawy, ale wiadomo, że różnie z tym bywa, zwłaszcza w mniejszych gabinetach. Różnie bywa także z ochroną przeciw promieniowaniu rentgenowskiemu. Oficjalnie wykonujący rentgeny lekarze pracują w kontrolowanych warunkach. – Nieoficjalnie dwóch kolegów pracujących w znanym warszawskim punkcie wykonującym prześwietlenia zawinęło się na nowotwory. Oczywiście nikt tego głośno nie powiedział, ale raczej mało prawdopodobne, żeby był to przypadek. Tym, co czyha na weterynarzy, bywa też ich własny układ odpornościowy, który osłabiony, nie jest w stanie zwalczyć ataku grzybów Microsporum canis, powodujących grzybicę drobnozarodnikową, którą najłatwiej zarazić się od chorego kota czy psa. – Wystarczy, że mamy niższą odporność skórną i uszkodzenie skóry na dłoniach, co przecież przydarza się nam permanentnie. Ta grzybica nie jest groźna, daje małe, swędzące placki na skórze i łatwo się leczy, ale przyjemne to nie jest. Podobnie jak alergie, które również bywają zmorą weterynarzy. Uczulają ich leki i preparaty stosowane na zwierzętach. Albo... same zwierzęta. – Kolega na trzecim roku studiów dowiedział się, że jest uczulony na kota. Mimo to podjął pracę w lecznicy małych zwierząt. Spanikował dopiero gdy sam na ostrym dyżurze dostał potwornego ataku astmy. Zaczął się dusić i tracić przytomność, nie był w stanie wezwać pogotowia. Dowlókł się do szafki z lekami, wziął w strzykawkę steryd i dwa miligramy atropiny i walnął to sobie w udo, przez spodnie. Oddech mu wrócił. Skończyło się tak, że odszedł z pracy i założył firmę zajmującą się trzodą chlewną. Wiem, że teraz znowu ma lecznicę dla małych zwierząt, ale zatrudnia ludzi, którzy dla niego pracują. Jak się ma wirusa weterynarii we krwi, to strasznie trudno się tego pozbyć... weterynarz choroby zawodowe Weterynarz zachorował na małpią ospę. "Byłem przerażony" Od chwili ogłoszenia pierwszego przypadku małpiej ospy (7 maja), chorobę wykryto już u ponad 200 osób w 19 krajach świata. Wirus zwiększa swój zasięg, choć nie... Paulina Wójtowicz Jak najskuteczniej pozbyć się kleszcza? Metoda francuskiego weterynarza "szczelina plus obrót" jest szybka i prosta Sezon aktywności kleszczy, który trwa od wiosny po późną jesień, już się rozpoczął. W Polsce występuje 19 gatunków tych pasożytów żywiących się krwią ludzi i... Monika Zieleniewska Gwałtownie rośnie sprzedaż amantadyny. Receptę może wypisać nawet weterynarz Jak dotąd nikt nie potwierdził skuteczności amantadyny w leczeniu COVID-19, chociaż takie badania prowadzą różne ośrodki, również w Polsce. Jednak mimo to... Beata Michalik Chorujesz? Pomoże ci weterynarz To nie żart. Doktorzy od zwierząt wiedzą czasem więcej niż lekarze. Najwyższy czas, by medycyna i weterynaria zaczęły współpracować. Dla dobra pacjentów:... Margarette Driscoll | The Sunday Times COVID-19 jest chorobą zawodową Ministerstwo Zdrowia wpisało COVID-19, czyli chorobę zakaźną wywołaną wirusem SARS-CoV-2, na listę chorób zawodowych. Medexpress Pylica - objawy, przyczyny, leczenie. Choroba zawodowa górników i nie tylko Na pylicę, jako chorobę zawodową, zapadają nie tylko górnicy, ale także osoby narażone na pracę w środowisku skażonym pyłami. To również choroba wynikająca z... Zawody, które najbardziej rujnują zdrowie Amerykanie przeanalizowali 974 zawody pod kątem zagrożenia, jakie stanowią dla zdrowia. Wyniki badania są zaskakujące. Najczęstsze choroby zawodowe w Polsce Za chorobę zawodową uznaje się schorzenie spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, które występują w środowisku pracy. Przyczyną choroby... Nie wiem czy mnie na ciebie stać? Zastanawiam czy nie za wiele ode mnie wymagasz. Ja, choć może nie wygląda na to,nie jestem aż tak zasobny, aby stać mnie było na twoje utrzymanie. A tych chcesz coraz więcej i więcej. Żebyś przynajmniej o mnie zadbała. Żebyś o mnie tak częściej niż raz na cztery lata przypominała sobie, o moim istnieniu, to może jeszcze bym cię mógł znieść. Ale tak? Mówisz tylko: daj, daj… A ja skąd ci wezmę jak nie ma. Piszesz do mnie tylko jak chcesz pieniędzy. A ja tak czasem chciałbym dostać od ciebie jakiś najmniejszy dowód tego, że moje skromne istnienie ma jakiekolwiek dla ciebie znaczenie poza tym finansowym się tobie przyglądam i zastanawiam się czy ja jestem tyko dla ciebie poddanym ,czy ty też mnie tak kochasz jak wmawiasz mi żebym ja cię kochał i bezgranicznie ci wierzył. I ja, jak jakiś głupi ci wierzyłam. W szkole, na akademiach, w harcerstwie, w innych szalonych organizacjach… Wierzyłem w ciebie i ufałem ci. Miałaś się mną opiekować. A teraz, gdy tylko chcę coś od ciebie,gdy tylko coś wymagam za moje pieniądze i poświęcenia, ty od razu się obrażasz i zaczynasz do mnie pisać smutne i czasem wrogie listy. Ja uczyłem się, potem pracowałem i płaciłem na twoje zachcianki. I przez całe moje życie słyszałem tylko, że jesteś w kryzysie i nie mamy pieniędzy. Bo to jest tak, że jak ty wydajesz toja nie mogę się sprzeciwić, ale jak zabraknie ci kasiorki na twoje liczne zachcianki to winni jesteśmy wszyscy. Wszyscy ci płacą, choć tak niewielu ma do ciebie dostęp. Nie, nie jestem zazdrosny. Ja rozumiem, że bardziej kochasz tych,co po trupach do celu. Takich, co to potrafią z powodzeniem trwać na posterunku,aby cię wspierać. I choć wiatry historii wciąż wieją z różnych kierunków oni zawsze jakoś tak potrafią się ustawić, że niosą flagę z twoim imieniem zawsze pod wiatr. Tyle lat ci się przyglądam i mam wrażenie, że przy tobie, tam w wielkich domach i pałacach wiąż ci sami są przy tobie adoratorzy. A ja, jak wielu, mam cię kochać tak raczej platonicznie, z daleka. Kochać i płacić. Bo twoje utrzymanie nie jest wcale takie tanie. No dobra, może bym jeszcze zniósł to,że muszę wykładać coraz większe pieniądze na twoje utrzymanie gdyby chodziło tylko o ciebie. Może jakoś bym przeżył tych, co są przy tobie najbliżej, którzy cię reprezentują. Ale naprawdę wnerwia mnie, że mam za swoje ciężko zarobione pieniądze utrzymywać armię pasibrzuchów, których jedyną kwalifikacją do tego żeby być blisko ciebie i twojego stołu jest to, że są kogoś wujkiem, stryjkiem,siostrą, bratem, szwagrem, pociotkiem, znajomym… No naprawdę, czy ty nie przesadzasz w szastaniu pieniędzmi tych, którzy co miesiąc ci płacą ogromne pieniądze na twoje utrzymanie? A żebyś coś w zamian miała do zaoferowania? Alenie! Ty tylko każesz się brać do roboty, zaciskać zęby, zaciskać pasek… i robić, tyrać by płacić i tak do późnej starości. Nawet jak zachoruję, to na początku wyciągasz do mnie rękę po pieniądze, a potem łaskawie coś tam zrobisz, by raczej podtrzymać moją egzystencję, a nie wyleczyć. Ja naprawdę nie rozumiem jak tak można. Wmawiasz mi od dzieciństwa, że ty jesteś dla mnie najważniejsza, a okazuje się, że jestem dla ciebie tylko płatnikiem. Tym, który zapewnia ci byt. Dobrym tylko do czasu aż przestanę płacić. Wtedy szybko stanę się wichrzycielem, przestępcą,może nawet terrorystą. Bo ty jesteś okrutna dla tych, co nie chcą płacić na twoje zachcianki. Ty jesteś pazerna, bo jakbyś inaczej utrzymała siebie i ten wielgachny dwór, który de facto jest częścią ciebie. I dlatego, gdy patrzę na ciebie Polsko, władzo moja państwowa, gdy patrzę na twoje barwy i symbole wyznaję ze smutkiem, że mnie na ciebie nie stać. Ja jestem za biedny a ty chcesz żyć za bogato. No po prostu mnie na ciebie nie stać, Polsko.

nie stac mnie na weterynarza